توضیحات
حقوق بشر، پیش از آنکه در قانون نوشته شود، در داستان‌ها زاده شده است. این نوشتار، روایت پیوند دیرینه‌ی ادبیات و حقوق است؛ ازلحظه‌ای که انسان در آینه‌ی یک قصه، چهره‌ی «دیگری» را دید و در آن، خود را شناخت. سده‌هاست داستان‌ها، پیش از هر دادگاه و قانونی، به ما آموخته‌اند که رنج دیگری، رنج ماست.
نویسنده با تکیه بر نظریه‌ی «هم‌حسی تاریخی» لین هانت و نگاه جوزف اسلاتر به رمان به‌مثابه جانشینی فرهنگی برای ضعف ضمانت‌های حقوق بین‌الملل، سفری می‌کند در ادبیات داستانی ایران؛ از «تهران مخوف» تا «به هادس خوش آمدید». او رد پای کرامت، عدالت، برابری و آزادی را در متن داستان‌های ایرانی می‌جوید و می‌پرسد: آیا ادبیات ما توان آموزش حقوق بشر را دارد؟
این کتاب، دعوتی است به بازاندیشی در نقش ادبیات در آموزش حقوق بشر؛ پلی میان متن قانون و متن زندگی. از مدرسه تا دانشگاه و از دادگاه تا کانون وکلا!
